تبليغاتX
دفاع از حریم تشیع (مظلومیت شیعه) - آغاز سفر

دفاع از حریم تشیع (مظلومیت شیعه)

برگرفته از کتب ارزشمند جهان اسلام همچون شبهای پیشاور ، اسرار آل محمد (ص) و ...

آغاز سفر

(آغاز سفر)

در ربیع الاول سال 1345 هجری قمری در حالی که مرحله سی ام عمر خود را طی می نمودم بعد از تشرف به عتبات عالیات و فراغت از زیارت قبور ائمه طاهرین سلام الله علیهم اجمعین از طریق هندوستان عازم عتبه بوسی امام هشتم مولانا ابوالحسن الرضا حضرت علی بن موسی علیه و آبائه و اولاده ائمه الهدی آلاف التحیه والثناء گردیدم.

بعد از ورود به کراچی و بمبئی که دو شهر مهم بندری هندوستان بود برخلاف انتظار خبر ورود داعی را جرائد مهمه نشر دادند .

دوستان قدیمی و احباب صمیمی و ایمانی از اقضی بلاد هند مطلع داعی را دعوت بدان صوب نمودند به حکم اجبار اجابت دعوات نموده به دهلی و آگره و لاهور پنجاب و سیالکوت و کشمیر و حیدرآباد بهار ولپور و کویته و سایر شهرها رفته و در هر کجا که وارد میشدم با تجلیلات بی سابقه ملی مورد استقبال واقع و در غالب این شهرهای مهم از طرف علمای ادبان و مذاهب باب مناظرات باز.

از جمله مجالس مهم مناظره ای بود که با علمای هنود و براهمه در شهر دهلی با حضور گاندی پیشوای ملی هند واقع شد که در جراید مفصلاً درج گردید به حول و قوه پروردگار متعال و توجهات خاصه حضرت خاتم الانبیاء (ص) موقعیت با داعی و حقانیت دین مقدس اسلام و مذهب حقه جعفریه را ثابت نمودم.

آنگاه از طرف انجمن اثنا عشریه شهر (سیالکوت) به ریاست جناب ابوالبشیر سید عنایت علیشاه نقوی مدیر محترم هفته نامه ( در نجف ) دعوت شده بدان صوب حرکت نمودم.

از حسن اتفاق دوست قدیمی صمیمی داعی جناب سردار محمد سرورخان رسالدار فرزند مرحوم رسالدار محمد اکرم خان و برادر کلنل محمد افضل خان که از سرداران نامی خاندان قزلباش هندوستان در پنجاب می باشند که در سالهای 1339 و 40 قمری در کربلا و کاظمین و بغداد حکومت داشتند و از مردان شریف با نام  و مومنین متعصب پاک دامن خاندان قزلباش در شهر سیالکوت رئیس اداره عدلیه و مورد احترام اهالی بودند با جمعیت بسیاری از طبقات مختلفه استقبال شایان از داعی نمودند و در منزل جناب ایشان وارد گردیدم.

چون خبر ورود داعی به پنجاب به وسیله جرائد منتشر شد با جدیت و اصراریکه برای حرکت به سمت ایران داشتم از اطراف و اکناف پیوسته نامه های دعوت میرسید مخصوصاً از طرف حجت الاسلام آقای سید علی رضوی لاهوری مفسر سی جلد تفسیر معروف ( لوامع التنزیل ) از شهر لاهور که از مفاخر علمای شیعه در پنجاب ساکن لاهور میباشد داعی را وادار که پیوسته در حرکت و به زیارت اخوان مومنین نائل میگردیدم.

از جمله از طرف مومنین و برادران خاندان محترم قزلباش که از رجال مهم شیعه در پنجاب هندوستان هستند به پیشاور که آخرین شهر مهم سرحدی پنجاب به افغانستان میباشد دعوت شدم.

به اصرار جناب محمد سرورخان پذیرفته و در چهاردهم رجب بدان صوب حرکت پس از ورود و احترامات فوق التصور تقاضای منبر نمودند ( چون زبان هندی را کاملاً نمیدانستم در هیچ یک از بلاد هند منبر نرفتم ولی چون اهالی پیشاور عموماً زبان فارسی را به خوبی میدانند ) اجابت نموده عصرها در حسینیه مرحوم عادل بیک رسالدار مجلس مهمی تشکیل و با حضور جمعی کثیر از صاحبان ادیان و مذاهب مختلفه اداء وظیفه مینمودم. چون اکثریت اهالی پیشاور مسلمان و از برادران اهل تسنن هستند لذا در مدت سه ساعت که منبر بودم روی سخن با آنها و در اثبات امامت بیشتر دقت و صرف وقت مینمودم.

لذا محترمین علمای آنها که حاضر مجلس تبلیغ می شدند تقاضای مجلس خصوصی نمودند چند شبی تشریف می آوردند در منزل و ساعاتی به مباحثات می گذشت.

یک روز که از منبر پایین آمدم خبر دادند که دو نفر از اکابر علماء کابل از ضلع ملتان به نام حافظ محمد رشید و شیخ عبدالسلام وارد و تقاضای ملاقات نمودند وقت دادیم ده شب پی در پی بعد از نماز مغرب می آمدند و در هر شبی ساعات ممتد که غالباً به 6و7 ساعت می کشید ( و بعضی شبها تل مقارن طلوع فجر مشغول بودیم ) وقتمان به مباحثات و مناظرات می گذشت و در پایان شب آخر شش نفر از رجال و ملاکین و اصناف محترم اهل تسنن مذهب حقه تشیع را اختیار نمودند .

و چون چهار نفر از مخبرین جرائد و مجلات مهم با حضور قریب دویست نفر از رجال محترم فریقین ( شیعه و سنی ) مناظرات و مقالات طرفین را می نوشتند و روز بعد در جراید و مجلات نشر می دادند داعی از روی جرائد و مجلات و مقالات و گفتارهای شبانه را یادداشت نموده اینک آن مقالات و مناظرات است به نظر قارئین محترم میرسد فلذا این کتاب را موسوم نمودم به شبهای پیش آور .

آنچه به نظر محترم اهل ادب می رسد خورده به داعی نگیرند چه آنکه در موقع مناظره احدی توجه به الفاظ و زیبایی گفتار ندارد بلکه تمام توجه به معانی و حقایق است تغییری در رونوشت جرائد نداده بلکه عین آنچه نوشته شده به نظر محترمتان می رسد .

و آنچه در این مناظرات موذد بحث و گفتگو است مستنبط از آیات قرآن مجید و اخبار معتبره و بیانات مهمه محققین و اساتید سخن و دانشمندان بزرگ و روسای دین و افاضات غیبی بوده است.

من به سر منزل عنقا نه بخود بردم راه

قطع این مرحله با مرغ سلیمان کردم

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم دی 1386ساعت 15:17  توسط شیعه امیرالمومنین علی (ع)  |